Eigen roem stinkt

Eigen roem stinkt

Je hoort het regelmatig. Mensen die spreekwoorden en uitdrukkingen mixen of net het verkeerde woord gebruiken. Vorige week gaf een gesprekspartner ook een sterk staaltje weg van ‘ik heb de klok horen luiden maar weet niet waar de klepel hangt’. Begeleid door een lange stroom borstklopperij, waardoor ik aan het einde van het gesprek zelfs de humor van zoveel domheid niet meer inzag. Ik maak u graag deelgenoot van mijn ergernis.

De persoon in kwestie had gedurende het gesprek al aangegeven bijzonder alert te zijn op al hetgeen er mis ging in zijn woonwijk. Spiedend door de lamellen van de luxaflex gaf hij op eigen wijze invulling aan het begrip participatiemaatschappij. Caravans die te lang geparkeerd staan. Fietsen die op de verkeerde plek staan. Verkeerspaaltjes die in een andere kleur geverfd hadden moeten zijn. Mensen die propjes op straat gooien. Te hoge verkeersdrempels. Riet dat niet deskundig wordt gemaaid. Hij zag het, noteerde het en meldde het, want – en daar kwam de eerste verspreking voorbij – hij wilde niet degenereren, maar wist toch echt beter dan menig ander…’. Wellicht werd dit foutieve woordgebruik veroorzaakt door degeneratie. Dat kan.

Kort daarna volgde echter de volgende uitspraak: ‘Die man heeft totaal geen aversie met cultuur. Een eventuele affectie voor mijn gesprekspartner werd hiermee definitef de kop ingedrukt, laat staan dat ik nog enige affiniteit voelde met zijn ziens- en handelswijze. Ik bespaar u de onnavolgbare wijsheden die hierna nog volgden en zeg slechts: ‘verbeter de wereld en begin bij jezelf’.

0 Reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*